چشمانش را به هم می فشارد تا بهتر ببیند.عینک ته استکانی و نگاهی  متفکرانه.
او پیرمرد روزهای بی دلیل نیست پس از پشت دیوار  سنگی چه چیزی را اینچنین  می پاید؟
نان و یا شاید تکه ای عاطفه گم شده  پس مانده از سفره سالهای دور و ایام جوانی

این عکس خود گواه است از فشار و تحمل سختی.این چهارپا محکوم است به بارکشی و تحمل سخت ترین کارهای یک بالاسری!
نمیدانم شاید این حیوان است و بی زبان ولی گناه بشر چیست که باید بار بر ارباب شکم سیر باشد.
انسان یا حیوان ؟چه فرقی دارد؟